Φαγητό προς αποφυγή: Τέσσερα «απαγορευμένα» τρόφιμα που περιέχουν τεράστιες ποσότητες μικροπλαστικών

Aνησυχητικές είναι οι εκτιμήσεις των ειδικών για την αύξηση μικροπλαστικών στην παγκόσμια παραγωγή τροφίμων.

 

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση, τα μικροπλαστικά ξεπερνούν πλέον τους 460 εκατομμύρια τόνους ετησίως. 

 

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια τόνοι μικροσκοπικών πλαστικών σωματιδίων απελευθερώνονται στο περιβάλλον.

 

Έχουν εντοπιστεί σε θαλάσσια ζώα, πτηνά και σε ανθρώπινους ιστούς, όπως στο αίμα, στο ήπαρ και ακόμη και σε δείγματα εγκεφάλου.

 

Η σύγχρονη επιστήμη προειδοποιεί ότι τα μικροπλαστικά εντοπίζονται ολοένα και συχνότερα σε τρόφιμα αλλά και σε σκεύη που χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα.

 

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Washington Post, υπάρχουν τέσσερα τρόφιμα που ενδέχεται να περιέχουν περισσότερα μικροπλαστικά απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς.

 

Τέσσερα τρόφιμα με μεγάλες ποσότητες μικροπλαστικών

 

1. Στιγμιαίο ρύζι (instant rice)

 

Μελέτη του 2021 διαπίστωσε ότι το στιγμιαίο ρύζι μπορεί να περιέχει έως και τέσσερις φορές περισσότερα μικροπλαστικά σε σύγκριση με το απλό ωμό ρύζι.

 

2. Τσάι σε πλαστικά ή νάϊλον φακελάκια

 

Όταν τέτοιου τύπου φακελάκια τοποθετούνται σε ζεστό νερό, μπορεί να απελευθερώσουν δισεκατομμύρια μικροπλαστικά σωματίδια μέσα στο ρόφημα.

 

3. Προπαναρισμένα nuggets ή παναρισμένα θαλασσινά

 

Τρόφιμα όπως παναρισμένο κοτόπουλο ή γαρίδες μπορεί να περιέχουν δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες μικροπλαστικά ανά μερίδα, κυρίως λόγω της βιομηχανικής επεξεργασίας και της συσκευασίας.

 

4. Ροζ αλάτι Ιμαλαΐων

 

Μικρή μελέτη του 2023 έδειξε ότι ορισμένα «χοντρά» ή ορυκτά άλατα, όπως το ροζ αλάτι Ιμαλαΐων, ενδέχεται να περιέχουν περισσότερα μικροπλαστικά σε σχέση με άλλα είδη αλατιού.

 

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η επιστημονική έρευνα για να διαπιστωθούν οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των μικροπλαστικών στον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται σε εξέλιξη.

 

Παράλληλα, η μείωση της κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων και η αποφυγή πλαστικών συσκευασιών θεωρούνται πρακτικά μέτρα για τον περιορισμό της έκθεσης.

 

πηγή 

Περιέχουν οι ροδέλες καλαμαριών… καλαμάρια; Η ακτινογραφία μιας συστηματικής απάτης στα ευρωπαϊκά και ελληνικά πιάτα

Οι ευρωπαϊκές και οι ελληνικές αγορές θαλασσινών βρίσκονται αντιμέτωπες με μια γενικευμένη κρίση αξιοπιστίας καθώς αλλεπάλληλες επιστημονικές έρευνες αποκαλύπτουν μια συστηματική παραπλάνηση των καταναλωτών στα προϊόντα κεφαλόποδων. Μέσα από τη χρήση προηγμένων μοριακών αναλύσεων DNA οι ερευνητές φέρνουν στο φως μια πραγματικότητα όπου η νοθεία και η ασάφεια στην επισήμανση αποτελούν πλέον παγιωμένη πρακτική που διαβρώνει την εμπιστοσύνη του κοινού και την ακεραιότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας. 

 

Το ερώτημα αν οι δημοφιλείς ροδέλες καλαμαριού που καταναλώνονται μαζικά είναι πράγματι αυτό που υπόσχονται βρίσκεται στον πυρήνα μιας πρόσφατης ισπανικής μελέτης. Η έρευνα αυτή εστίασε σε επεξεργασμένα προϊόντα όπως οι κατεψυγμένες ροδέλες και τα παναρισμένα κομμάτια όπου η οπτική ταυτοποίηση του είδους από τον αγοραστή είναι φύσει αδύνατη. Αν και η ξεκάθαρη νοθεία ανήλθε στο 11,1% η πραγματική παγίδα κρύβεται στη σκόπιμη χρήση ασαφών εμπορικών ονομασιών. Διαπιστώθηκε ότι το 50% των προϊόντων που διατίθενται απλώς ως καλαμάρι αποτελούνται από το γιγαντιαίο καλαμάρι του Ειρηνικού ένα είδος που υπολείπεται σημαντικά σε γεύση και υφή σε σχέση με το ευρωπαϊκό καλαμάρι.

 

Αυτή η πρακτική επιτρέπει στη βιομηχανία να διοχετεύει στην αγορά είδη χαμηλότερης αξίας εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η ισχύουσα νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαιρεί τα μεταποιημένα προϊόντα από την υποχρέωση αναγραφής της επιστημονικής ονομασίας και της ακριβούς προέλευσης. |Οι ροδέλες συχνά αποτελούνται από ένα μείγμα ειδών που έχουν υποστεί έντονη επεξεργασία και πανάρισμα με αποτέλεσμα ο καταναλωτής να πληρώνει για καλαμάρι αλλά να λαμβάνει ένα υποκατάστατο αγνώστου ταυτότητας. 

 

Στην Ελλάδα εκτενής μελέτη για τα κεφαλόποδα αποκάλυψε ότι οι καταναλωτές παραμένουν απροστάτευτοι απέναντι σε πρακτικές οικονομικής απάτης που διαπερνούν όλα τα επίπεδα εμπορίας. Από τις λαϊκές αγορές και τα συνοικιακά ιχθυοπωλεία μέχρι τα ράφια των υπεραγορών και τους καταλόγους των εστιατορίων η χρήση γενικών όρων όπως χταπόδι ή καλαμάρι λειτουργεί ως εργαλείο συγκάλυψης για την αντικατάσταση εγχώριων ειδών από υποδεέστερα εισαγόμενα. Ιδιαίτερα στον κλάδο της εστίασης η απουσία υποχρέωσης αναγραφής επιστημονικών ονομάτων μετατρέπει το μενού σε πεδίο ανεξέλεγκτης δράσης όπου η ιχνηλασιμότητα χάνεται οριστικά και ο πελάτης πληρώνει υπεραξία για ένα προϊόν που συχνά δεν έχει καμία σχέση με αυτό που τελικά του σερβίρεται. 

 

Η εικόνα αυτή γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική αν συγκριθεί με τα ευρήματα μελέτης από τις Βρυξέλλες και το Μιλάνο όπου οι αναλύσεις καλαμαριών έδειξαν ποσοστά λανθασμένης επισήμανσης 13,3% και 30,2% αντίστοιχα. Η έρευνα κατέδειξε ότι όταν οι ετικέτες γίνονται πιο συγκεκριμένες η πιθανότητα εξαπάτησης εκτοξεύεται στο 27% αποδεικνύοντας ότι η ακριβής επισήμανση χρησιμοποιείται συχνά για να προσδώσει μια ψευδή αίσθηση ποιότητας. Σύμφωνα με τους ερευνητές είναι τεκμηριωμένη πλέον η αντικατάσταση ακριβών ειδών από τη Μεσόγειο και τον Βορειοανατολικό Ατλαντικό με φθηνότερα υποκατάστατα από μακρινές θάλασσες. 

 

Η ρίζα του προβλήματος παραμένει η θεσμική ολιγωρία καθώς οι νομοθετικές τρύπες επιτρέπουν τη διοχέτευση στην αγορά ειδών που προέρχονται από παράνομη ή μη ελεγχόμενη αλιεία. Αυτή η κατάσταση υπονομεύει τις προσπάθειες για τη διατήρηση των θαλάσσιων αποθεμάτων και την προστασία των οικοσυστημάτων ενώ παράλληλα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Η λανθασμένη ταυτοποίηση ειδών μπορεί να αποβεί μοιραία για άτομα με τροφικές αλλεργίες ενώ η έλλειψη ελέγχου στην προέλευση αυξάνει την πιθανότητα έκθεσης σε τοξίνες από μολυσμένες περιοχές. Η επιστημονική κοινότητα προειδοποιεί ότι χωρίς την άμεση επιβολή αυστηρών και εναρμονισμένων κανόνων επισήμανσης σε όλα τα στάδια της αγοράς η νοθεία θα συνεχίσει να αποτελεί έναν κρυφό αλλά κυρίαρχο παράγοντα στην καθημερινή διατροφή των Ευρωπαίων πολιτών. 

 

cibum.gr